prev

tasmanie
een koud verhaal

Welkom bij weer een nieuw verhaal

Tasmania het eiland van Australie het is minstens twee keer groter dan Nederland en er leven maar 400.000 mensen. bekend voor hun uniek wildlife: tasmania devel, wombads, pingwings en divers bossen. De oostkust is droog waar de westkust weer nat en groen is Het is ook een stuk koeler ik draag s'ochtens een lange broek trui en jas wat al een lange tijd geleden is geweest dat ik dit gedragen heb.

Mijn avondtuur begint met een overnacht ferry van Melbourne. Een overtocht van 10 uur en die om 6 uur s'ochtens aankwam in Devenport. Het duurde zeker nog 2 uur voordat ik werd op gehaald door het hostel dit kwam omdat ik eerst een pondje moest nemen over het kanaal en die kwam pas om kwart voor acht. En kon daarna opgehaald worden door het hostel wat ook voor het eerst was meestal moest ik naar een hostel lopen. Wel twee nachten geleden betaalde ik 30 dollar voor een nacht nu 15 dollar voor een nacht, dat is de helft goedkoper en het was voor het eerst dat een slaapzak was toegestaan iets wat je in geen een hostel zult tegen kommen in Australie behalve dan in Tasmania. Ook hier is het erg moeilijk om naar de natuur parken te komen met een bus, dat kan ik je nu al vertellen.

Lounceston
In deze plaats hebben ze een heel groot states forest waar je makkelijk 5 uur rond kan lopen en is makkeijk toegankelijk. Met alleen twee dagen hier te hebben verbleven reisde ik naar de oostkust.

Bicheno
Gelegen tussen twee nationaal parken dacht ik dit is mooi een stek om te verblijven. Maar nee hoor de natuur parken liggen op minnimaal 20 kilometer van het dorp er waren ook geen fietsen aanwezig bij het hostel en er rijd maar één bus naar Freycinet nationaal park Dit busje kost al 25 dollar retour Het andere park Douglas asly nationaal park rijden al helemaal geen bussen of tours naar toe. Erg vreemd het zal wel aan de afstanden liggen en aan de hoeveel mensen die er gebruik van maken. Bicheno is ook maar een klein dorpje met een supermarkt newsagent informatie center en een café.. Het hostel waar ik verbleef was ook er stil, ik was dan ook de enigste gast op een paar kampeerders na dan.

Hobar naar mount wellington
Aangekomen in Hobar ging ik s'ochtens eerst naar het informatie center om te kijken wat en waar ik heen kon. Wel er was een nationaal park dicht bij die ook nog per bus bereikbaar is. Ik hoefde niet lang na te denken en binnen een uur zat ik in de bus naar Mount Wellington voor de hele dag. Het was mooi weer waar ik al geluk mee had De wandeling naar de top is een 5 uur retour Erg mooie uitzichten goede wandeling wel een beetje zwaar maar erg leuk gehad. De volgende dag ben ik gaan kijken waar ik hen kon gaan. Eerst dacht ik aan Port Arthur maar de nationaal parken waren niet te bereiken, Barny Island maar ook hier kon ik de nationaal parken niet bereiken. Verder naar het zuiden bij dover in de buurt was Far South Backpackers gelegen in de natuur.

Far Sout backpackers
Ligt in een schitterende omgeving Het is woensdag ik had gehoopt een tijdje hier te blijven wand was echt even op zoek naar natuur maar heelaas ze sluiten (voor de backpackers dan) op zaterdag. Ik had dus maar 2 dagen.

de eerst dag heb ik een enorme lange wandeling gemaakt wat ongeveer 8 uur duurde (naar schatting 30 km gelopen te hebben). Ik ben van af het hostel naar het natuur park gelopen wat al een uur in beslag nam. Daarna een nog een goede wandeling door het park ik was na al dat lopen dood moe.

De volgende dag heb ik een fiets gekregen en ben voor het eerst in Australie wezen fietsen. Dit zal ik nooit doen in de stad of in een drukke omgeving het is namelijk zo dat fietsers en auto's de zelfde weg gebruiken zelfs op wegen waar auto's 100 km mogen rijden erg gevaarlijk. Hier valt het wel mee het is een vrij rustige omgeving.

Terug in Hobar
Dit was alleen maar om mijn bus te veranderen de bus naar Lake St Clair nationaal park Die middag een hoop eten gekocht (er zijn geen shops in het park).

Lake ST. Clair Nationaal park
De eerste dag had ik een dorme kamer geregeld wat ongeveer 28 dollar koste ik had namelijk niet verwacht dat ik ook kon kamperen. Ik heb vervolgens 4 dagen gekampeerd. Het was al een tijd geleden dat ik weer gekampeerd had.

Mt Litel Hugel (woensdag)
De wandeling bracht me langs twee meertjes en daarna een zware klim op de berg wat zeker een uur duurde maar het uitzicht was echt fantastisch . Je keek aan de ene kant over de twee meertjes uit en aan de andere kant een enorme vallei met een berg op de achtergrond. Na een half uur op de berg te hebben gezeten ben ik weer naar beneden gegaan wat ook weer een zware tocht was.

Donderdag had ik een beetje rustig aan gedaan ik was nog steeds een beetje moe van gisteren

Mt Rufes (vrijdag)
Deze wandeling bracht me op 1000 meter boven de zeespiegel. Hier op deze hoogte groeien geen bomen meer alleen nog wat laag groeiende vegetatie. Boven op de berg had je een enorm uitzicht over Lake St Clair, De twee meertjes Mt Littel Hugel en de bergen er achter. De wandeling duurde de hele dag en was negen uur onderweg met veel tussen stops onderweg. Op deze wandeling heb ik mijn eerste echidna (soort egel) gezien helaas geen wombads.

Cradel mounten nationaal park
Zaterdag pakte ik mijn spullen en vertrok naar Cradel mounten. Het aankomst was niet echt leuk het regende enorm en de camping had geen vrije bedden alleen nog maar tent sites dus ik moest wel in de regen gaan kamperen. Wel bijna alles werd nat behalve mijn slaapzak van binnen en de kleren die ik aan had. Die avondheb ik een aantal backpackers ontmoet die zeiden dat ze verbleven in een klein hutje op de camping. De volgende dag heb ik dan ook een hutje genomen het koste even veel als een kampeerplaats. Het zat me niet echt mee na bijna een week mooi weer te hebben gehad kreeg ik nu de koudste nachten van mijn verblijf in australie. Veel regen tot bijna sneeuw val. ik had het s'nachts erg koud ok al had ik al mijn kleren aan. Ik dacht dat ik het beste naar een andere plaats kon gaan zodat ik het in ieder geval warm had wel mooi niet de bussen reiden maar op bepaalde dagen de eerst volgende bus zou pas op dinsdag vertrekken. De weervoorspellingen waren dat het dit weer bleef tot woensdag.

Zondag ben ik dan ook al mijn spullen wezen drogen bij de openhaard in de campkichen en heb daar de hele dag verbleven wat niet echt uit maakte want het was echt pokken weer. Maandag had ik wat meer geluk het weer was iets beter dan gisteren ik ben het park in gegaan en heb wat rond gewandel. Tegen de klok van drie ben ik weer naar de camping gegaan en voor het vuur mijn tijd door verbracht. Eindelijk is het dinsdag ik ga weer weg op naar het vaste land

Devenport
Woensdag na een korte bus rit van een paar uur kwam ik weer aan in Devenpoort ik verbleef weer in het zelfde hostel als de eerste keer. Het was echt prachtig weer zon scheen een lekkere tempratuur maar dan s'middags na het boodschappen doen was het gebeurt met de pret binnen twee uur na dat ik was aankomst werd ik ziek echt ziek ik kon de eerst 3 dagen niets meer doen en heb daar al een doodzieke hond verbleven niet echt fijn. Maar na een aantal dagen ziek geweest te zijn was ik weer fit genoeg om weer verder te gaan nog een paar nachten hier blijven en dan terug naar melbourne. Het is in middels eind februari